Translate

Showing posts with label twitter. Show all posts
Showing posts with label twitter. Show all posts

Thursday, May 25, 2017

Is een mening een persoon?

Twitter scheldpartijen.

Wie regelmatig Twitter bezoekt zal zo nu en dan, of zeer regelmatig, afhankelijk van de mensen die je volgt, geconfronteerd worden met nogal hevige scheldpartijen of zelfs bedreigingen. De aanleiding is vaak een verschil van inzicht in een politieke of religieuze kwestie. De oorzaak is het onvermogen een mening los te zien van een persoon.

Iemands mening is maar een aspect van diens persoonlijkheid. Ik ken vele twitteraars met in mijn ogen nogal abjecte meningen maar die ik toch aardige mensen vind. Het gaat erom hoe ze zich gedragen tegenover anderen.

Ik verwacht van niemand engelengedrag, in de Twitter-omgeving, alleen maar dat men zich onthoudt van gescheld, dreigen, oproepen tot geweld en denigrerende opmerkingen. In het dagelijks leven geldt fysiek iets soortgelijks.

Meningen los zien van de persoon.

Ik volg Shabir Burhani ( @maiwand2016 ) een moslim die zichzelf omschrijft als "A slave of Allah and a servant of Islam". Ik ken Shabir niet persoonlijk (het moet er toch eens van komen Shabir) maar hij komt op mij over als een aardige man. Met zijn opvattingen ben ik het totaal niet eens en dat laat ik hem ook regelmatig weten.
Zijn opvattingen keur ik af maar niet hemzelf. Hij is voor mij een medemens met wie ik op voet van gelijkheid zou kunnen omgaan.

Omgekeerd zal dat hopelijk ook zo zijn. Shabir zal mij vermoedelijk beschouwen als een rabiate islamofoob (misschien ben ik dat ook wel😀 ) maar ik geloof niet dat hij een uitgesproken hekel aan mij heeft, hij heeft dat althans niet uitgesproken.

Wim Aalten
Een ander voorbeeld is Wim Aalten (@wimaalten ), een overtuigde godloochenaar. Sorry Wim, ik zie je bezwaar: je kan niet iets loochenen wat niet bestaat.
Zelf ben ik een gelovig christen, Wim en ik bestrijden elkaar op het scherp van de snede. Toch is er sprake van wederzijdse sympathie.

Aanleiding voor deze blogpost.

Ik merk de laatste tijd steeds vaker dat mensen geen onderscheid maken tussen een persoon en diens mening. Dat leidt tot nodeloze irritatie, ruzies, ontvolgen en blocken. Ik heb het hier niet over rassenhaat, homohaat of andere vormen van hatelijke opinies maar over politiek links of rechts, voor of tegen islam, voor of tegen Trump, voor of tegen Wilders enzovoort. Je kan over deze zaken een stevige mening hebben zonder dat de haat er af straalt. Discussies hierover hoeven niet uit te lopen op wederzijdse hatelijke persoonlijke opmerkingen. Je kan iemands mening verfoeien zonder de persoon te verafschuwen.

Ik heb Wim en Shabir om toestemming gevraagd voor hun vermelding hier en beiden stemden toe. Eerlijkheidshalve had ik van beiden niets anders verwacht.

Wednesday, June 20, 2012

Wees de baas over je eigen gedachten

Prikkels bestormen ons.
Reclameboodschappen, nieuws, sport, autorijden, documentaires, films, praatjes op het werk. email, Twitter, zijn prikkels voor ons brein die onze gedachten alle kanten op kunnen sturen. Veel van die prikkels vragen als het ware om een reactie. Er rijdt een bumperklever achter je, pas na een tijdje kun je naar rechts en dan wordt je door die hufter ook nog eens flink gesneden. Wat gebeurt er dan met jouw gedachten? De kans is groot dat je geïrriteerd raakt en inwendig zit te foeteren. Sommigen gaan zelfs tot de tegenaanval over. Nog een voorbeeld, Oranje verliest en iedereen lijkt chagrijnig te zijn, zelfs Prem Radhakishun doet er aan mee. Iemand maakt een insinuerende opmerking tegen je en waar blijven je gedachten dan? Nou ja, genoeg voorbeelden, je snapt wel wat ik bedoel.

Is dat dan erg?
Of jij het als erg ervaart weet ik natuurlijk niet. Maar één ding weet ik zeker: wanneer mijn gedachten constant gestuurd worden door prikkels van buitenaf dan heb ik minder tijd om mijn gedachten te concentreren op de dingen die ik wil bereiken. Ik vind dat niet prettig. Daarom sluit ik me zoveel mogelijk af voor ongewenste prikkels en richt mijn gedachten op de dingen die ik wil doen.
Regelmatig geef ik mij volledig over aan door mij gewenste prikkels zoals een goed gesprek, het luisteren naar muziek, het lezen van een goed boek of het bekijken van een goede film.
Het jezelf afsluiten voor ongewenste prikkels is niet gemakkelijk. Je kunt dat onder de knie krijgen door je dagelijks een tijdje volledig ergens op te richten. Het kan het werk zijn waarmee je bezig bent of een mooie roos waar je naar kijkt. Het gaat erom dat je je gedachten richt op datgene wat je aan het doen bent. Ben je helemaal nergens mee bezig kies dan een onderwerp waarop je je gedachten voor een tijdje volledig richt, Laat je niet afleiden. Doe het dagelijks.

Wat schiet je er dan mee op?
Wat mij het meeste bevalt is het gevoel meester te zijn over mijn eigen gedachten. Wat je na verloop gaat merken is een zekere onverstoorbaarheid, je bent niet meer zo gauw op de kast te krijgen. Je reageert niet meer altijd primair op prikkels maar je bepaalt je eigen reactie, dat geeft je een geweldig gevoel van innerlijke vrijheid. Het bevordert zelfdiscipline waardoor je beter in staat bent om de doelen te bereiken die je voor jezelf stelt.