Zelfdiscipline, heb je dat nodig?

Wat is discipline eigenlijk?
Ik zocht het eens op in een web woordenboek en vond een heel aardige omschrijving: discipline is dat je steeds doet wat moet, ook al heb je er geen zin in. Ik dacht meteen terug aan mijn militaire diensttijd in 1963, er was sprake van een behoorlijk straffe discipline en het drong nu tot me door dat de definitie die ik hierboven aanhaal eigenlijk een element mist. Hij zou moeten luiden: discipline is dat je steeds doet wat moet, ook al heb je er geen zin in en ook wanneer je niet in de gaten wordt gehouden. Want dat was het manco van de toenmalige militaire discipline, zodra wij soldaten niet in de gaten werden gehouden dan was er van discipline weinig sprake meer. Wat ik wil zeggen is dat discipline die wordt afgedwongen zwak is, hoewel hij sterk kan lijken.

Wat is dan zelfdiscipline?
Zelfdiscipline is een discipline die je jezelf oplegt. Deze vorm van discipline lijkt sterker dan de militaire discipline toegepast op onwillige dienstplichtigen. Of dat zo is hangt sterk af van de reden voor de zelfdiscipline die iemand op zichzelf toepast. Als het motief zwak is dan is zelfdiscipline niet sterker dan de militaire discipline.

Zelfdiscipline wordt pas sterk als er een sterk motief achter zit.
Als zelfdiscipline aan een aantal punten voldoet dan wordt het een sterke vorm van discipline. Het gaat hierom:

• de zelfdiscipline moet het gevolg zijn van een bewuste keuze. Je kiest er voor om een bepaalde tijd je studie af te ronden, dat vergt discipline.
• er moet een vurig verlangen achter zitten voor iets dat met het toepassen van zelfdiscipline bereikt kan worden.
• men moet het geduldige doorzettingsvermogen hebben om de zelfdiscipline te kunnen toepassen.

Heb je het nodig?

Ja, als je iets wil bereiken wel. Kijk eens naar geslaagde artiesten en ondernemers. De meeste van hen zouden zonder zelfdiscipline nooit gekomen zijn waar ze nu zijn. Zonder zelfdiscipline bereik je niet veel en met zelfdiscipline kan je ver komen.

Vrijheid en zelfdiscipline, een contradictie?

Wat is dat, zelfdiscipline?

Cavalerie van J.H. Geerlings
Beeld van discipline

Ik hoorde laatst een mooie omschrijving van het begrip zelfdiscipline: Je geeft jezelf een opdracht en die voer je uit. Opdrachten, discipline, bah! wat een vervelende woorden, vooral in deze tijd. We zijn toch vrij? Toch zijn het nuttige begrippen, zonder opdrachten en de discipline om ze uit te voeren zou de nieuwe Maasvlakte er nooit gekomen zijn of de Afsluitdijk, om maar een paar dingen te noemen. In het persoonlijke vlak is het niet anders. Wanneer je wat wilt bereiken dan zul je jezelf in beweging moeten zetten.

Dat begrijpt toch iedereen? Je trapt een open deur in.
Is dat zo? Kijk eens om je heen of misschien moet je het wel dichterbij zoeken, bij jezelf. Hoeveel zelfdiscipline zie we om ons heen? In ieder geval niet genoeg om de politie overbodig te maken. Kijk eens op de sociale media op het internet. De scheldpartijen die je ziet lijken mij geen teken van zelfdiscipline.

Nou en? Wat dan nog?
Mensen zonder zelfdiscipline lijken vrij maar in feite zitten ze gevangen in de omstandigheden waaruit ze zich niet weten te bevrijden. Zulke mensen bereiken ook nooit wat of als ze wat bereiken, bewerken ze hun eigen ondergang (Dominique Strauss-Kahn). Ik zeg dat niet vanuit een verheven positie, ik begrijp ze heel goed want ik ben zelf ook zonder zelfdiscipline geboren. Die heb ik dus aan moeten leren en ik ben dolblij dat me dat, zij het wat laat, duidelijk is geworden.
Zelfdiscipline is een irritant woord als het niet hebt, als je het na veel vallen en opstaan hebt weten te bereiken dan geeft het je een immens gevoel van vrijheid. Het lijkt tegenstrijdig maar dat is maar schijn. Met zelfdiscipline bepaal je je eigen koers en wordt je niet heen en weer geslingerd door wat er om je heen gebeurt. Zelfdiscipline maakt je vrij.