Heeft (terug) vechten zin?

Waarover gaat het hier?
Iemand beledigt je of neemt je te grazen. In je werk veranderen veel dingen die je als nadelig ervaart, je wordt ziek. Dat soort dingen. De vraag is wat doe je ermee? Laten we een paar van die dingen eens nader  bekijken.

Iemand beledigt je of levert je een streek.
De primaire reactie is om terug te slaan. Herken je dat? Je wordt kwaad en je wilt genoegdoening of misschien wel wraak. Als dit bij jou zo is dan ben je niet de enige, je hoeft je niet te schamen. De vraag is of je er wat mee opschiet. Als je laat meevoeren door deze primaire emotie dan loop je het risico dat je in een opeenvolgende keten van negatieve acties terecht komt. Het erge daarvan is dat je dan je innerlijke vrijheid verliest. Je denkt dat je autonoom handelt maar in werkelijkheid reageer je alleen maar op de acties van de ander. Je bent dus de slaaf van het proces geworden. Dat wil je toch zeker niet?
Wat gebeurt er als je niet primair op provocaties reageert? Dan denk je rustig na en meestal laat je de ander gewoon in z'n sop gaar koken. Vergeet het, ga over tot de orde van de dag en gebruik je energie voor iets positiefs.
Stel nu dat iemand je een streek levert die je veel geld kan kosten. Vraag je dan af of dit geld echt belangrijk is, en als dat zo is, stap dan naar een advocaat of een mediator. Laat je energie niet opslorpen door zo iets. Als het je de moeite niet waard is laat het dan lopen. Vergeet het.

Veranderende omstandigheden in je nadeel.
Belangrijk is de vraag of je enige invloed op een verandering kunt  uitoefenen. Is dat niet het geval dan heeft het weinig zin om je er druk over te maken. Het klinkt ongeloofwaardig simpel, maar het is niettemin volkomen waar. Het heeft geen zin om je druk te maken over dingen die je niet kunt beïnvloeden. Het enige wat je wellicht kan doen is je aan de veranderende omstandigheid te onttrekken, andere baan, verhuizen e.d.

Er zijn veranderingen die je op zich niet kunt beïnvloeden, bijvoorbeeld de zaak waar je werkt gaat fuseren met een ander bedrijf, maar die misschien wel kansen voor je bieden. Je kan proberen binnen het nieuw gevormde bedrijf een betere baan te krijgen. In zo'n geval moet je dus kijken naar de kansen die er liggen. Of ga ergens anders werken. Laat je in ieder geval niet meeslepen in het algemene gemor en blijf je eigen acties uitstippelen.

Ziekte.
Dat kan echt heel moeilijk zijn. Met enige schroom zeg ik hier iets van, het feit dat ik zelf een herseninfarct en een zwaar hartinfarct achter de rug heb, plus nog een aantal zeer pijnlijke aandoeningen, geeft me de moed om hier überhaupt iets over te zeggen.
Probeer te accepteren dat je ziek bent en kijk wat je mogelijkheden zijn. Werk aan je genezing. Span je in om zover te revalideren dat je iets kunt doen. Er is nog hoop. Geef de moed niet op. Laat als het enigszins kan je ziekte niet jou regeren. Jij het de ziekte en voorkom dat de ziekte jou heeft. Meer kan ik er niet van zeggen want ik ken je omstandigheden niet.

Angst en negatieve gedachten kwijtraken

Eerst even dit:
Dit stukje is gebaseerd op levenservaring van mijzelf en van anderen. Het heeft geen enkele wetenschappelijke pretentie. Wanneer je denkt dat je professionele hulp nodig hebt, zoek die dan zo snel mogelijk. Dit stuk bevat geen psychologische verhandeling over de oorzaken van angst en negatieve gevoelens. Het gaat om de praktische bestrijding ervan.

Iedereen heeft wel angst of negatieve gevoelens.
Wanneer je ergens bang voor bent of je wordt geplaagd door negatieve gevoelens, denk dan niet dat je de enige bent. Iedereen is wel ergens bang voor of heeft wel eens een negatieve bui. Je hoeft je dus nergens voor te schamen. Angst heeft vele vormen, je kan vliegangst hebben of je durft geen telefonische verkoopgesprekken te voeren. Waar het om gaat is de wil en de moed om je ertegen te verzetten.

Angst bestrijden door de confrontatie ermee.
Een mooi voorbeeld is de cursus om vliegangst te bestrijden. In zo'n cursus gaat het alleen maar over vliegen. Men leert over vliegen en doet oefeningen in vliegtuigen om zich helemaal met vliegen vertrouwd te maken. Het resultaat is dat de angst wordt overwonnen. Als jonge man was ik bang voor grotere en sterkere leeftijdsgenoten (die waren er heel erg veel, want ik ben niet groot), vooral als ze een agressieve uitstraling hadden. Ik ben toen gaan boksen, binnen de kortste keren was ik die angst kwijt, voorgoed. Dus: ga de confrontatie aan. Bij verkoopcursussen zag ik dat cursisten huiverig waren om te gaan bellen, door oefening kwamen ze daar vanaf.

Hoe bestrijd je negatieve gedachten?
Negatieve gevoelens en gedachten vormen een zeer ruim begrip. Er kunnen vele redenen zijn voor negatieve gevoelens, het is ondoenlijk om ze in dit bestek te behandelen.
Negatieve gevoelens en gedachten kun je het beste kwijtraken door ze te vervangen door positieve gedachten. Dank je de koekoek! Dat is wel erg gemakkelijk! hoor ik je al zeggen. Toch is het waar. Je kunt niet tegelijkertijd positief en negatief gestemd zijn.
Een prachtige manier om positieve gedachten te hebben is dankbaarheid. Maak in gedachten een lijstje van dingen waarvoor je dankbaar bent. Roep dat regelmatig op in je gedachten. Wanneer je gelovig bent, christen, moslim, jood of hindoe, spreek dan je dankbaarheid tegenover God uit. Maar als atheist of agnost kun je je dankbaarheid ook uitspreken, je bent dankbaar en dat zeg je. Ronald Plasterk (atheist of agnost) verwoordde dat onlangs erg mooi.

Waar je aan denkt is een keuze.
Dit klinkt gemakkelijk, dat is waar. Toch ben je uiteindelijk in staat om grotendeels de aard van je gedachten zelf te bepalen. Het is een keuze die wel enige oefening vergt, maar het ligt wel binnen je bereik. Begin met het cultiveren van dankbaarheid. Het gaat erom dat je er voor kiest.

Je voelt je vrij maar ben je het ook?

Je vrij voelen en het niet zijn, hoe kan dat nu?
We leven hier in een vrij land en wanneer je geen banden hebt die je als knellend ervaart dan is er alle reden om je vrij te voelen. Maar is dat ook werkelijk zo? Je kan door reclame verleid worden om iets te kopen dat je eigenlijk niet nodig hebt, of je rookt en je kan er niet mee stoppen. Ben je dan echt vrij? Ik geef deze voorbeelden omdat ze voor de hand liggen en gemakkelijk te begrijpen zijn.
Het gaat me echter om een wat subtielere vorm van vrijheidsbelemmering en die bestaat uit de invloed die het gedrag van anderen op je heeft.

Waar gaat het nu precies om?
Het gaat om de relatie met anderen. Hoe vrij sta je daar in? Iemand op je werk draait je een loer. Daar wordt je ontzettend kwaad om. Je krijgt opeens de kans om die persoon flink terug te pakken. Dat doe je natuurlijk, of toch niet?
Wat gebeurt er eigenlijk als je zo'n figuur terugpakt? Jouw actie is in feite een tamelijk voorspelbare reactie op de streek van de ander. Iemand pakt je en jij slaat terug. Die actie is dus uitgelokt door de daad van de ander. Je reageert als het ware automatisch op een impuls van buitenaf. Wanneer je het zo bekijkt is van vrijheid geen sprake.
Deze gewoonte van automatisch reageren kan je op vele terreinen terugvinden. Hoe meer je dat doet des te minder vrij ben je eigenlijk.

Wat is de oplossing?
Die is heel eenvoudig. Realiseer je dat je de vrijheid hebt om in verreweg de meeste gevallen je eigen reactie te bepalen. Er zijn uitzonderingen: wanneer je net een zebrapad opstapt en er komt een auto aanstormen, dan spring je natuurlijk snel terug. Maar in de meeste andere gevallen kan je gewoon de tijd nemen om weloverwogen te reactie te bepalen.
Dus: iemand draait je een loer, bekijk de zaak eens kalm en vaak zie je dat de ander een flink probleem heeft (een minderwaardigheidscomplex of zo). Het is dan veel gemakkelijker om je schouders op te halen en over te gaan tot de orde van de dag. Dat geeft werkelijk een echt gevoel van vrijheid.

Je vrijheid gaat verder dan alleen in relaties.
Het geldt niet alleen voor de acties van anderen maar ook van omstandigheden die zich voor doen. Je hebt de vrijheid om zelf je eigen reactie te bepalen. Een echte vrijheid.

Heb je een doel?

Is het hebben van een doel belangrijk?
Dat is een vraag die je alleen zelf kunt beantwoorden. Voor degenen die een doel hebben is de vraag al beantwoord. Het hebben van een doel geeft je in ieder geval het gevoel zelf sturing te geven aan je leven. Degenen die het ervaren vinden dat prettig.
Wanneer je geen doel hebt in het leven dan loop je grote kans dat jouw leven grotendeels door de omstandigheden en door anderen wordt bestuurd. Je hebt geen doel en je bent in feite stuurloos. Wanneer deze onplezierige gedachte tot je doordringt en het je een beetje onrustig maakt, dan ben je op de goede weg. Je begint behoefte aan een doel te krijgen.

Welk doel moet ik kiezen?
Dat maakt in wezen niet zoveel uit. Zolang het maar iets specifieks is. Snel rijk willen worden is te vaag en het maakt je kwetsbaar voor de al dan niet dubieuze plannen van anderen.  Geld als zodanig is eigenlijk een arm doel. De stichters van Microsoft en Apple werden rijk doordat ze iets produceerden wat anderen graag willen hebben. Ze zijn rijk geworden door het realiseren van hun ideeën. De verwerkeling van hun ideeën was hun doel en daar zijn ze rijk van geworden.
Jouw doel hoeft helemaal niets met geld te maken te hebben. Misschien wil je een mooie boot bouwen of in jouw woonplaats een opvang voor vluchtelingen opzetten.
Jouw doel kan heel persoonlijk zijn, bijvoorbeeld een klein roeibootje voor jezelf bouwen. Maar stel dat je  het grote verlangen hebt om een opleidingsschip voor jongeren te bouwen of te laten bouwen, dan is het niet persoonlijk meer en moet je er anderen bij betrekken. In zo'n geval is het noodzakelijk dat jouw doel ook anderen kan begeesteren. Tussen die twee uitersten ligt een heel scala van mogelijkheden.

Goed, ik heb een doel en wat nu?
Gefeliciteerd, ja kan meteen beginnen. De realisatie van elk doel begint met een eerste stap. Wanneer je doel complex is en je weet niet goed waar te beginnen, begin dan aan een plan te werken. Dat plan hoeft niet tot in de puntjes te worden uitgewerkt. Een plan in grote lijnen is voldoende en als het goed is dan wordt duidelijk wat de eerste stappen zijn die je moet nemen. Werk er niet te lang aan anders krijg je last van het 'paralysis by analysis' verschijnsel (denken maar niets doen).
Een doel zonder een begin van uitvoering is nog geen doel maar een droom. Er is niks verkeerd aan een droom maar het wordt pas een doel wanneer je de eerste stap tot realisatie hebt gezet.

Hoe houd ik mezelf gemotiveerd?
Ik heb over deze vraag veel gelezen en eigenlijk vind ik het een rare vraag. Wanneer je een droom najaagt dan denk je daar toch voortdurend aan? Of ben je soms bezig met het najagen van de droom van iemand anders? Maar het kan zeker geen kwaad om de doel en droom te visualiseren en het dagelijks in gedachten te brengen. Stel dat je een boot aan het bouwen bent, trakteer jezelf eens op een bootreisje.

Hoe krijg je zelfvertrouwen?

Ben je onzeker tegenover anderen?
Durf je jezelf niet goed te uiten? Ben je verlegen? Ben je bang voor wat anderen van je denken? Daarin sta je niet alleen. Maar valt er iets aan te doen? Ja! Ik kan  je verzekeren dat het kan.
Dit verhaal is niet gebaseerd op diepgaand psychologisch onderzoek en het heeft ook geen wetenschappelijke onderbouwing. Het is gebaseerd op levenservaring van anderen en van mijzelf.

Waarom ben je onzeker?
Op die vraag kan ik natuurlijk geen antwoord geven. Jouw onzekerheid kan vele oorzaken hebben. Een veel voorkomend kenmerk van onzekere mensen is dat ze tobben over hun onzekerheid en op die manier veel met zichzelf bezig zijn. Door onzekerheid geplaagd hebben ze moeite om contacten te maken. Daardoor zijn ze noodzakelijkerwijs op zichzelf gericht. Zonder het zelf te willen zijn eigenlijk egocentrisch. Herken je dat? Als je dit bij je zelf herkent dan heb ik goed nieuws voor je: daar valt wat aan te doen.

Hoe kom je van die onzekerheid af?
Wanneer je met iemand praat en je hebt op dat moment last van onzekerheid dan kost het je veel moeite om het gesprek gaande te houden. Je weet niet wat je moet zeggen en dat maakt je alleen maar onzekerder. Je denkt dat die ander je maar een saaie piet vindt.
We moeten die situatie dus omdraaien. Hoe dan? Door opeens interessante verhalen te gaan vertellen?
Nee, je laat de ander interessante verhalen te vertellen door het stellen van vragen. Dat is echt eenvoudig. Denk maar aan vragen als: Hoe was de vakantie? Hoe is het met de kinderen? Hoe gaat het op je werk?
Met zulke vragen gaat de ander praten. Luister goed, concentreer je volledig op de ander. Laat de ander uitpraten. Vergeet je zelf. Het verhaal van de ander levert gegarandeerd meer goede vragen op. Wanneer de ander pauzeert, stel je een volgende vraag. De meeste mensen praten graag over zichzelf.
Als je dit een tijdje doet dan zul je merken dat de anderen een gesprek met jou als plezierig en interessant ervaren. Je wordt een gewaardeerde gesprekspartner terwijl je de ander laat praten!


Het moet wel echt zijn.
In het begin zal het je wel moeite kosten om echte interesse te hebben. Maar als je jezelf eerlijk op de ander richt komt dan snel vanzelf. Vooral wanneer je gaat merken dat de aandacht voor de ander de vicieuze cirkel van negatieve gedachten over jezelf doorbreekt. Hoe meer je de aandacht op de ander richt des te minder denk je aan je eigen problemen en onzekerheid. Geef ook iemand een welgemeend compliment. Als je op de ander geconcentreerd bent dan valt je vast wel iets op waarover een compliment te maken is. Als het welgemeend is dan zal iedereen dat als prettig ervaren.

Vermijd roddel.
Wanneer je merkt dat het gesprek een roddelpraatje gaat worden, probeer het dan met vragen over je gesprekspartner zelf, een positieve kant op te sturen. Lukt dat niet, maak dan op een positieve en beleefde manier een eind aan het gesprek. Deelnemen aan roddel doet vooral jezelf veel kwaad. Het beïnvloedt je gedachten op een negatieve manier. Het maakt je echt niet zelfverzekerder omdat je diep in je hart wel beseft dat de roddelpartner over jou gaat roddelen zodra je je hielen licht.
Roddel staat ook een oprechte belangstelling voor anderen in de weg.

Begin meteen.
Begin er meteen mee. Je hoeft er niets voor te leren, sterker nog je leert ervan. Je zult snel merken dat je minder onzeker wordt en op den duur wordt je zo zeker van jezelf dat je je eigen verhaal ook kwijt zal kunnen. Maar voor de komende tijd: luister meer dan dat je zelf praat!

De mythe van de privatisering

Het naïeve uitgangspunt: marktwerking.
Het idee van het privatiseren was dat de staatsbedrijven die geprivatiseerd werden, door concurrentie beter en winstgevender zouden gaan werken. We zullen hierna zien wat daarvan terecht is gekomen.

Het postbedrijf van KPN.
Zoals iedereen kon voorspellen is het briefpost bedrijf door de toename van het internet gebruik en met name email, behoorlijk ingekrompen. Men kon voorspellen dat het met een geprivatiseerd postbedrijf niet goed zou gaan. Als het een staatsbedrijf gebleven was dan zou het ook in zwaar weer terecht zijn gekomen maar dan had de afbouw van het bedrijf op een veel humanere manier hebben kunnen plaatsvinden. Zoals het nu gegaan is heeft men de zaak proberen te redden door het mooie vak van postbode om te vormen tot een bijbaantje voor flexwerkers. De betrouwbaarheid van de postbezorging heeft hieronder bijzonder geleden. Voor de postbodes die een vaste baan voor het leven dachten te hebben was het een drama. Een mislukte privatisering dus.

De Nederlandse Spoorwegen.
Hierover kunnen we kort zijn voor wat de concurrentie mogelijkheid betreft. Wanneer u een kaartje koopt voor een treinreis van Den Haag naar Rotterdam, kunt u dan kiezen uit meerdere aanbieders? Natuurlijk niet! Stel u voor: 7 treinmaatschappijen op een traject. Met 1 maatschappij is het al moeilijk genoeg. De concurrentie bestaat hieruit dat een traject waarin de NS geen brood ziet aan een nieuwe aanbieder wordt verhuurd. Daarvoor is Pro Rail in het leven geroepen, verantwoordelijk voor het onderhoud van het spoorwegnet. Laten we het daar maar niet over hebben.

De Energie markt.
Dat lijkt het meest geslaagde voorbeeld van het privatiseren van overheidsbedrijven. Inderdaad geslaagd, voor de managers en de aandeelhouders. Wie betaalt de managers en de aandeelhouders? Wie betaalt de dure reclamecampagnes? Maar de consumenten kunnen nu toch kiezen? Dat is waar, maar laten we het gas eens onder de loep nemen. Dat haalt men hier in Nederland voor niets uit de grond. De prijs wordt gekoppeld aan de olieprijs en dus kunnen we het gratis verkregen gas duur gaan betalen.
Met de elektriciteit is iets raars aan de hand. U kunt kiezen, krijgt uw buurman dan andere elektriciteit dan u? Welnee. De energiemarkt is voor wat elektriciteit betreft een virtuele markt. Een boekhoudkundige zaak. De energiestromen zijn in feite administratieve geldstromen.
De privatisering van de energiebedrijven is helemaal niet nodig geweest, het valt zeer te betwijfelen of we door de privatisering goedkoper af zijn. Wanneer het  energiebedrijf in overheidshanden gebleven was, dan behoefde geen reclame te worden gemaakt (iedereen heeft toch energie nodig?), waren er geen dure managers met bonussen nodig en vloeide de winst in de staatskas terug.

De Zorgmarkt.
Het bovenstaande doet je afvragen of het privatiseren in de zorg wel zo'n goed idee is.

Nieuw masterplan voor Europa

Waarom een masterplan?
Er is sprake van het maken en invoeren van een masterplan om de Euro en de Unie te redden.
De eurozone moet dan tot een echte monetaire unie worden omgevormd en een logisch gevolg lijkt het vormen van een echte politieke eenheid. Brussel krijgt dan meer macht en de lidstaten moeten een flink deel van hun soevereiniteit inleveren.

Wat betekent dit?
Er wordt (als het doorgaat) een flinke stap gezet naar de vorming van een Europese superstaat. Wanneer dit gebeurt, zal dit waarschijnlijk plaatsvinden onder de druk van de crisis en zal er geen referendum worden gehouden. Of wij Nederlanders het nu willen of niet, we worden op deze manier ingelijfd in een superstaat waarin wij als klein land heel weinig te vertellen hebben. Van een vetorecht kan dan geen sprake zijn.

Wat doen Nederlandse politici?
Wat ze zouden moeten doen is deze kwestie ook in de verkiezingen laten meespelen. Daar hebben de Eurocraten onder hen natuurlijk helemaal geen zin in. Behalve Roemers en Wilders zal niemand het uit eigen beweging over hebben.

Wat zou u kunnen doen?
Als u het met deze Europese ontwikkeling niet eens bent, moeten u het laten horen. Benader Kamerleden met deze kwestie. Laat uw mening horen.