Eerste operatie achter de rug.
Eergisteren ben ik aan mijn linkeroog geopereerd. Er is een kunststof lens ingezet. Toen het verband er de volgende dag afging kon ik al meteen goed zien met dat oog.
Jammergenoeg is er nu sprake van van meer ontstekingsreactie als normaal, het is dus wel een beetje spannend hoe het afloopt.
De operatie verliep snel en pijnloos. Ik lag roerloos onder een operatielaken en ik dacht aan het oude gezegde (uit de tijd dat mannen zich door een barbier lieten scheren, ik heb dat zelf ook ooit laten doen): Wie geschoren wordt moet stilzitten.
Een ongelijk juk.
Het wachten is nu op de operatie van het andere oog. Ondertussen kijk ik nu met een goed oog (dat wel een leesbril nodig heeft) en een slecht oog, dat zonder bril haast niets ziet. Ik heb het linkerglas uit mijn bril gehaald, maar dat is geen plezierige oplossing. Ik loop nu zonder bril rond en dat gaat redelijk goed.
Lezen kan ik met een leesbril van mijn vrouw, waarvan ik het rechterglas heb afgeplakt. De sterkte van het linkerglas is niet helemaal optimaal maar ik kan met het linkeroog toch goed zien wat ik nu aan het typen ben.
Thursday, January 31, 2013
Thursday, January 24, 2013
Een excentrieke doorzetter
Iets leuks bij Man bijt hond.
Gisteravond zag ik een aflevering van Man bijt hond voorbijkomen. Er was een onderwerp bij dat me trof. Het ging over een man die een boot aan het bouwen was in de huiskamer. Althans, hij bouwde gedeelten die nog net door de deur naar buiten konden. Hij was van plan om de gebouwde onderdelen later in een loods tot een compleet schip te assembleren. Een loods had hij nog niet maar hij vertrouwde erop dat die er wel zou komen.
Wat is hier dan excentriek aan?
Dat hij de boot in de huiskamer bouwt is enigszins excentriek maar er komt meer. De man had al eerder een schip gehad, daar had hij al zijn geld in gestoken. Hij was er samen met zijn vriendin mee naar Nieuw Zeeland gegaan en daar had het paar schipbreuk geleden. Zijn schip was niet meer te redden. Teruggekomen, als zijn geld kwijt, begon hij weer opnieuw met bouwen. Door hulp van anderen kwam hij aan de materialen. Klinkt pittig maar het wordt nog pittiger wanneer je weet dat de man 72 jaar oud is. Hij zag er wel jonger uit.
Hij geeft eigenlijk een prachtig voorbeeld van niet opgeven.
Je kunt dit verhaal gemakkelijk in het negatieve en belachelijke trekken. Toch overheerst bij mij een gevoel van bewondering. Deze man is een doorzetter die niet van opgeven wil weten. Het zou me niets verbazen wanneer hij zijn doel bereikt.
Ik hoorde een tijdje geleden van een man van 80 die aan het bouwen van een nieuwe boot begon.
Een ander voorbeeld: een ondernemer van 65 jaar raakte door een opeenstapeling van pech zijn zaak en zijn vermogen kwijt. Hij begon opnieuw en binnen een paar jaar had hij weer een bloeiende zaak opgebouwd.
Wat kunnen we hier nu van leren?
Of je nu jong of oud bent, de boodschap is hetzelfde: zo lang er leven is, is er hoop. Juist in deze tijd is het belangrijk om dat te beseffen. Laat je niet door de omstandigheden uit het veld slaan. Wanneer je met een positieve blik naar je omstandigheden kijkt dan heb je veel meer kans op het zien van een oplossing dan wanneer je er negatief naar kijkt.
Denk aan de 3 voorbeelden die ik hierboven noemde. Elk van hen had het met reden kunnen opgeven, toch deden ze dat niet omdat ze nog mogelijkheden zagen of wilden zien.
Loopt het je allemaal erg tegen, geef dan toch niet op, probeer er positief naar te kijken en over na te denken. Succes!
Gisteravond zag ik een aflevering van Man bijt hond voorbijkomen. Er was een onderwerp bij dat me trof. Het ging over een man die een boot aan het bouwen was in de huiskamer. Althans, hij bouwde gedeelten die nog net door de deur naar buiten konden. Hij was van plan om de gebouwde onderdelen later in een loods tot een compleet schip te assembleren. Een loods had hij nog niet maar hij vertrouwde erop dat die er wel zou komen.
Wat is hier dan excentriek aan?
Dat hij de boot in de huiskamer bouwt is enigszins excentriek maar er komt meer. De man had al eerder een schip gehad, daar had hij al zijn geld in gestoken. Hij was er samen met zijn vriendin mee naar Nieuw Zeeland gegaan en daar had het paar schipbreuk geleden. Zijn schip was niet meer te redden. Teruggekomen, als zijn geld kwijt, begon hij weer opnieuw met bouwen. Door hulp van anderen kwam hij aan de materialen. Klinkt pittig maar het wordt nog pittiger wanneer je weet dat de man 72 jaar oud is. Hij zag er wel jonger uit.
Hij geeft eigenlijk een prachtig voorbeeld van niet opgeven.
Je kunt dit verhaal gemakkelijk in het negatieve en belachelijke trekken. Toch overheerst bij mij een gevoel van bewondering. Deze man is een doorzetter die niet van opgeven wil weten. Het zou me niets verbazen wanneer hij zijn doel bereikt.
Ik hoorde een tijdje geleden van een man van 80 die aan het bouwen van een nieuwe boot begon.
Een ander voorbeeld: een ondernemer van 65 jaar raakte door een opeenstapeling van pech zijn zaak en zijn vermogen kwijt. Hij begon opnieuw en binnen een paar jaar had hij weer een bloeiende zaak opgebouwd.
Wat kunnen we hier nu van leren?
Of je nu jong of oud bent, de boodschap is hetzelfde: zo lang er leven is, is er hoop. Juist in deze tijd is het belangrijk om dat te beseffen. Laat je niet door de omstandigheden uit het veld slaan. Wanneer je met een positieve blik naar je omstandigheden kijkt dan heb je veel meer kans op het zien van een oplossing dan wanneer je er negatief naar kijkt.
Denk aan de 3 voorbeelden die ik hierboven noemde. Elk van hen had het met reden kunnen opgeven, toch deden ze dat niet omdat ze nog mogelijkheden zagen of wilden zien.
Loopt het je allemaal erg tegen, geef dan toch niet op, probeer er positief naar te kijken en over na te denken. Succes!
Wednesday, January 23, 2013
Slapen zonder zorgen
Heb je last van slapeloosheid?
Slaap je niet goed? Duurt het een tijd voordat je eindelijk in slaap valt? Lig je te woelen en te piekeren? Wordt je geplaagd door nare dromen? Als dat zo is dan is de kans groot dat je gebukt gaat onder zorgen. Je baan staat op de tocht of je bent werkloos, je lijkt maar niet aan de bak te kunnen komen. Het gaat niet goed met jouw zaak en zo zijn er talloze zaken waarover je zorgen kunt hebben en die je uit de slaap houden.
Kan je daar iets aan doen?
Ja, gelukkig wel. Als je medicijnen slikt, lees dan alle bijsluiters eens goed door. De kans bestaat dat er een medicijn bijzit dat als bijwerking het veroorzaken van nachtmerries heeft. Als dat zo is dan kan een alternatief voor dat betreffende medicijn uitkomst bieden.
Je slikt geen medicijnen en je gaat er vanuit dat je slapeloosheid veroorzaakt wordt door zorgen. Dat kan best de oorzaak zijn van slapeloosheid. Wanneer je denkt dat jouw slapeloosheid een diepere fysieke of psychische oorzaak heeft, raadpleeg dan je huisarts.
Wanneer je zorgen hebt probeer er dan overdag niet steeds aan te denken. Concentreer je in plaats daarvan op de bezigheid van dat moment en probeer dat zo goed mogelijk te doen. Of als de zorgen bij je opkomen probeer dan bewust aan iets plezierigs te denken. Besef dat het geen enkele zin heeft om de hele dag over iets te piekeren, want dat gepieker helpt niets. In plaats van piekeren kun je beter met iets positiefs bezig zijn. Negatieve gedachten verergeren of veroorzaken zelfs negatieve omstandigheden. Positieve gedachten leiden vaak tot oplossingen en leiden op zijn minst tot een positieve acceptatie van de omstandigheden. Doe wat je kan en probeer het probleem verder los te laten.
Nu de nachtrust.
Wanneer je comfortabel in bed ligt, ga je dan ontspannen. Haal rustig een paar keer diep adem en denk aan je voeten, hoe ze aan rust toe zijn, denk aan de bloedsomloop die nu je voeten verzorgt en voel hoe ze ontspannen. Richt dan je aandacht op je kuiten en je knieën en voel hoe ze zich ontspannen. Houdt je aandacht gericht op ontspanning. Ga op deze manier verder met je bovenbenen, je onderlijf, je borst, je nek en je hoofd. Als je helemaal ontspannen bent denk dan aan een heerlijke diepe slaap en hoe je morgenochtend uitgerust zal opstaan. Of denk aan iets anders waarbij je je plezierig en ontspannen voelt.
Het gaat erom dat je ontspannen in slaap valt. Je zult zien dat het helpt. Wanneer je slaapt neemt je onderbewuste het over. Wanneer je in bewuste toestand met negatieve gedachten bezig bent dan gaat je onderbewuste daarmee verder en dat merk je door een slechte nachtrust. Voedt je je onderbewuste met positieve gedachten dan slaap je gegarandeerd beter. Succes en slaap wel!
Slaap je niet goed? Duurt het een tijd voordat je eindelijk in slaap valt? Lig je te woelen en te piekeren? Wordt je geplaagd door nare dromen? Als dat zo is dan is de kans groot dat je gebukt gaat onder zorgen. Je baan staat op de tocht of je bent werkloos, je lijkt maar niet aan de bak te kunnen komen. Het gaat niet goed met jouw zaak en zo zijn er talloze zaken waarover je zorgen kunt hebben en die je uit de slaap houden.
Kan je daar iets aan doen?
Ja, gelukkig wel. Als je medicijnen slikt, lees dan alle bijsluiters eens goed door. De kans bestaat dat er een medicijn bijzit dat als bijwerking het veroorzaken van nachtmerries heeft. Als dat zo is dan kan een alternatief voor dat betreffende medicijn uitkomst bieden.
Je slikt geen medicijnen en je gaat er vanuit dat je slapeloosheid veroorzaakt wordt door zorgen. Dat kan best de oorzaak zijn van slapeloosheid. Wanneer je denkt dat jouw slapeloosheid een diepere fysieke of psychische oorzaak heeft, raadpleeg dan je huisarts.
Wanneer je zorgen hebt probeer er dan overdag niet steeds aan te denken. Concentreer je in plaats daarvan op de bezigheid van dat moment en probeer dat zo goed mogelijk te doen. Of als de zorgen bij je opkomen probeer dan bewust aan iets plezierigs te denken. Besef dat het geen enkele zin heeft om de hele dag over iets te piekeren, want dat gepieker helpt niets. In plaats van piekeren kun je beter met iets positiefs bezig zijn. Negatieve gedachten verergeren of veroorzaken zelfs negatieve omstandigheden. Positieve gedachten leiden vaak tot oplossingen en leiden op zijn minst tot een positieve acceptatie van de omstandigheden. Doe wat je kan en probeer het probleem verder los te laten.
Nu de nachtrust.
Wanneer je comfortabel in bed ligt, ga je dan ontspannen. Haal rustig een paar keer diep adem en denk aan je voeten, hoe ze aan rust toe zijn, denk aan de bloedsomloop die nu je voeten verzorgt en voel hoe ze ontspannen. Richt dan je aandacht op je kuiten en je knieën en voel hoe ze zich ontspannen. Houdt je aandacht gericht op ontspanning. Ga op deze manier verder met je bovenbenen, je onderlijf, je borst, je nek en je hoofd. Als je helemaal ontspannen bent denk dan aan een heerlijke diepe slaap en hoe je morgenochtend uitgerust zal opstaan. Of denk aan iets anders waarbij je je plezierig en ontspannen voelt.
Het gaat erom dat je ontspannen in slaap valt. Je zult zien dat het helpt. Wanneer je slaapt neemt je onderbewuste het over. Wanneer je in bewuste toestand met negatieve gedachten bezig bent dan gaat je onderbewuste daarmee verder en dat merk je door een slechte nachtrust. Voedt je je onderbewuste met positieve gedachten dan slaap je gegarandeerd beter. Succes en slaap wel!
Sunday, January 13, 2013
Stand van zaken
Op 9 januari een laatste gesprek voor de operatie.
Ik sprak met de oogarts die mij op 29 januari gaat opereren. Zoals ze er over sprak lijkt het allemaal tamelijk routinematig. Ik blijf het toch knap en wonderlijk vinden. Er wordt een gaatje in mijn linkeroog gemaakt, de oude lens (nu ruim 68 jaar oud) wordt er uitgehaald, de lege ruimte wordt eerst schoongemaakt en daarna opgevuld met een nieuwe kunststof lens. De volgende dag kan het verband er af en dan ik met mijn linkeroog weer goed zien.
Een maand later wordt mijn rechteroog geopereerd en als alles meezit heb ik alleen een leesbril nodig maar kan ik in de verte gewoon zien. Deo Volente zal ik het schrijven van mijn dagelijkse column weer ter hand kunnen nemen.
Ik sprak met de oogarts die mij op 29 januari gaat opereren. Zoals ze er over sprak lijkt het allemaal tamelijk routinematig. Ik blijf het toch knap en wonderlijk vinden. Er wordt een gaatje in mijn linkeroog gemaakt, de oude lens (nu ruim 68 jaar oud) wordt er uitgehaald, de lege ruimte wordt eerst schoongemaakt en daarna opgevuld met een nieuwe kunststof lens. De volgende dag kan het verband er af en dan ik met mijn linkeroog weer goed zien.
Een maand later wordt mijn rechteroog geopereerd en als alles meezit heb ik alleen een leesbril nodig maar kan ik in de verte gewoon zien. Deo Volente zal ik het schrijven van mijn dagelijkse column weer ter hand kunnen nemen.
Monday, December 24, 2012
Slecht zicht
De staat van mijn gezichtsvermogen.
Vanwege een snel voortschrijdende staar moet ik in januari geopereerd worden. Gisteren had ik de pech dat mijn bril brak. Vandaag is de opticien gesloten maar gelukkig heb ik nog een oude bril. De glazen daarvan zijn niet sterk genoeg, maar ik heb daarmee toch nog een beter zicht dan helemaal geen bril. Zonder bril heb ik een gezichtsvermogen van minder dan 30%.
De trouwe lezers van deze blog zullen er wel begrip voor hebben dat het schrijven nu op een laag pitje staat. Maar zodra ik weer behoorlijk kan zien, meld ik me weer.
Vanwege een snel voortschrijdende staar moet ik in januari geopereerd worden. Gisteren had ik de pech dat mijn bril brak. Vandaag is de opticien gesloten maar gelukkig heb ik nog een oude bril. De glazen daarvan zijn niet sterk genoeg, maar ik heb daarmee toch nog een beter zicht dan helemaal geen bril. Zonder bril heb ik een gezichtsvermogen van minder dan 30%.
De trouwe lezers van deze blog zullen er wel begrip voor hebben dat het schrijven nu op een laag pitje staat. Maar zodra ik weer behoorlijk kan zien, meld ik me weer.
Monday, December 17, 2012
Wees baas over je gedachten
Gedachten kunnen je op sleeptouw nemen.
Dag-in dag-uit worden we bestookt met slecht nieuws. Zet 's morgens vroeg de radio maar aan en het begint al. Sla je de ochtendkrant open en je wordt overspoeld met slecht nieuws. Met de TV is het al niet beter. Het dagelijks leven zelf zorgt ook voor allerlei nieuws en soms wel eens slecht nieuws. Het is dan ook geen wonder dat je gedachten door het slechte nieuws in beslag worden genomen, vooral als het betrekking heeft op jouw leven. Wanneer je jouw gedachten mee laat slepen door al die narigheid dan kun je je erg beroerd gaan voelen en in een depressie verzeild raken.
Kan je dat voorkomen?
Ja, met een beetje moeite is het te doen. De eerste stap is je voor te nemen je niet druk te maken om zaken waarop je geen invloed kan uitoefenen. Het heeft geen enkele zin je druk te maken over het mogelijke rijzen van de zeespiegel wanneer je daar geen enkele invloed op kan uitoefenen. Het weer is ook zoiets, laat je humeur niet bederven door slecht weer, je kunt dat niet beïnvloeden dus maak je er niet druk over. Je kunt zelf wel dit rijtje met soortgelijke voorbeelden aanvullen denk ik. Zet zulke negatieve zaken uit je gedachten.
Wanneer je iets wel kunt beïnvloeden doe dat dan op een rustige manier. Stel, er gebeurt iets op je werk waarmee je het niet eens bent. Je gaat er rustig over praten en als je zo de zaak kan rechtzetten is dat prachtig. Stel dat je het niet kunt rechtzetten dan zijn er twee mogelijkheden: je accepteert het en je laat het er verder bij (zet het dan ook uit je gedachten) of je accepteert het niet en als er dan werkelijk niets aan veranderd kan worden, dan moet je weggaan. Blijf in geen geval zitten mokken.
Hoe kan je negatieve gedachten verdrijven?
Er zijn verdrietige zaken die je wel tijdelijk in je gedachten moet toelaten. Je moeder is overleden en daardoor ben je verdrietig. Dit soort verdriet heeft tijd nodig en die tijd moet je jezelf gunnen. Wat ik bedoel zijn negatieve gedachten die je dreigen te gaan beheersen en die je liever niet hebt.
Voor zulke zaken is een simpele remedie, wanneer een negatieve gedachte in je opkomt draai die dan om in het tegendeel. Je maakt je zorgen over de zaken die je tekort komt, wees dan dankbaar voor de dingen die je hebt. Verdrijf een negatieve gedachte onmiddellijk met gedachten aan dingen waarvoor je dankbaar bent. Een gevoel van dankbaarheid kan nooit samengaan met een negatieve gedachte. Het woord dankbaarheid heeft een religieuze connotatie maar dat hoeft voor een atheist geen bezwaar te zijn. Zoals minister Plasterk het zei: ook een atheist kan een gevoel van dankbaarheid hebben. Of je nu dankbaar bent tegenover God of omdat je je gewoon dankbaar voelt, het effect is hetzelfde, waar dankbaarheid heerst is geen plaats voor negatieve gevoelens.
Dag-in dag-uit worden we bestookt met slecht nieuws. Zet 's morgens vroeg de radio maar aan en het begint al. Sla je de ochtendkrant open en je wordt overspoeld met slecht nieuws. Met de TV is het al niet beter. Het dagelijks leven zelf zorgt ook voor allerlei nieuws en soms wel eens slecht nieuws. Het is dan ook geen wonder dat je gedachten door het slechte nieuws in beslag worden genomen, vooral als het betrekking heeft op jouw leven. Wanneer je jouw gedachten mee laat slepen door al die narigheid dan kun je je erg beroerd gaan voelen en in een depressie verzeild raken.
Kan je dat voorkomen?
Ja, met een beetje moeite is het te doen. De eerste stap is je voor te nemen je niet druk te maken om zaken waarop je geen invloed kan uitoefenen. Het heeft geen enkele zin je druk te maken over het mogelijke rijzen van de zeespiegel wanneer je daar geen enkele invloed op kan uitoefenen. Het weer is ook zoiets, laat je humeur niet bederven door slecht weer, je kunt dat niet beïnvloeden dus maak je er niet druk over. Je kunt zelf wel dit rijtje met soortgelijke voorbeelden aanvullen denk ik. Zet zulke negatieve zaken uit je gedachten.
Wanneer je iets wel kunt beïnvloeden doe dat dan op een rustige manier. Stel, er gebeurt iets op je werk waarmee je het niet eens bent. Je gaat er rustig over praten en als je zo de zaak kan rechtzetten is dat prachtig. Stel dat je het niet kunt rechtzetten dan zijn er twee mogelijkheden: je accepteert het en je laat het er verder bij (zet het dan ook uit je gedachten) of je accepteert het niet en als er dan werkelijk niets aan veranderd kan worden, dan moet je weggaan. Blijf in geen geval zitten mokken.
Hoe kan je negatieve gedachten verdrijven?
Er zijn verdrietige zaken die je wel tijdelijk in je gedachten moet toelaten. Je moeder is overleden en daardoor ben je verdrietig. Dit soort verdriet heeft tijd nodig en die tijd moet je jezelf gunnen. Wat ik bedoel zijn negatieve gedachten die je dreigen te gaan beheersen en die je liever niet hebt.
Voor zulke zaken is een simpele remedie, wanneer een negatieve gedachte in je opkomt draai die dan om in het tegendeel. Je maakt je zorgen over de zaken die je tekort komt, wees dan dankbaar voor de dingen die je hebt. Verdrijf een negatieve gedachte onmiddellijk met gedachten aan dingen waarvoor je dankbaar bent. Een gevoel van dankbaarheid kan nooit samengaan met een negatieve gedachte. Het woord dankbaarheid heeft een religieuze connotatie maar dat hoeft voor een atheist geen bezwaar te zijn. Zoals minister Plasterk het zei: ook een atheist kan een gevoel van dankbaarheid hebben. Of je nu dankbaar bent tegenover God of omdat je je gewoon dankbaar voelt, het effect is hetzelfde, waar dankbaarheid heerst is geen plaats voor negatieve gevoelens.
Monday, December 3, 2012
Amarantis, een symptoom
Amarantis is een symptoom van een bestuurskwaal.
Het Amarantis debacle is geen op zichzelf staand verschijnsel. Het is het gevolg van het afstoten van overheidstaken in het streven naar een kleinere overheid. Naast het gezwendel in het onderwijs is er ook sprake van geknoei bij woningbouwcorporaties en zakkenvullerij in de zorg. Ook bij het openbaar vervoer is het fout gegaan, denk maar aan de problemen van de NS en Prorail. De sleutelwoorden waarmee destijds deze heilloze weg werd ingeslagen zijn marktwerking, privatisering en schaalvergroting.
Schaalvergroting in het onderwijs is gewoon flauwekul.
Schaalvergroting is prima op zijn plaats bij productiebedrijven waar men met dure machines werkt, met schaalvergroting kan men de productiekosten per eenheid product verlagen. Onderwijs is geen productieproces met machines en producten, daar gaat het om mensen. De schaalvergroting in het onderwijs is bedoeld om de kosten van het bestuur per leerling te verlagen. Het is een puur boekhoudkundige kwestie en heeft helemaal niets met het onderwijs te maken. Door het meteen zo megalomaan groots aan te pakken, 50 scholen met 30.000 leerlingen in een scholengemeenschap, creëert men een complexe organisatie die op zich al moeilijk bestuurbaar is en alle ruimte biedt aan creatieve zakkenvullers. Ik vrees dat Amarantis geen geïsoleerd geval is. Het bestuur van Amarantis droeg niets bij aan het onderwijs zelf en is dus volkomen overbodig gebleken.
Hoe raken we de overbodige en verkwistende bestuurslaag in het onderwijs kwijt?
Met een harde sanering. De overheid moet de betalingen aan schoolbesturen staken. De leraren komen op de loonlijst bij het ministerie van onderwijs, de schoolgebouwen worden door de rijksgebouwendienst beheerd en leermiddelen kunnen via het Rijks Inkoop Bureau worden aangeschaft. De overheid moet ook het belegd vermogen van de onderwijsinstellingen confiskeren (dat vermogen loopt in de miljarden), dat geld kan gebruikt worden voor een sobere ontslagregeling voor de bestuurders en hun medewerkers. We moeten het onderwijs weer teruggeven aan de onderwijsgevenden. De organisatie van een school moet platter worden, 1 directeur bijgestaan door een concierge en een administratieve kracht. De school mag niet groter zijn dan het geheugen van de concierge kan bevatten (met dank aan minister Plasterk).
Het Amarantis debacle is geen op zichzelf staand verschijnsel. Het is het gevolg van het afstoten van overheidstaken in het streven naar een kleinere overheid. Naast het gezwendel in het onderwijs is er ook sprake van geknoei bij woningbouwcorporaties en zakkenvullerij in de zorg. Ook bij het openbaar vervoer is het fout gegaan, denk maar aan de problemen van de NS en Prorail. De sleutelwoorden waarmee destijds deze heilloze weg werd ingeslagen zijn marktwerking, privatisering en schaalvergroting.
Schaalvergroting in het onderwijs is gewoon flauwekul.
Schaalvergroting is prima op zijn plaats bij productiebedrijven waar men met dure machines werkt, met schaalvergroting kan men de productiekosten per eenheid product verlagen. Onderwijs is geen productieproces met machines en producten, daar gaat het om mensen. De schaalvergroting in het onderwijs is bedoeld om de kosten van het bestuur per leerling te verlagen. Het is een puur boekhoudkundige kwestie en heeft helemaal niets met het onderwijs te maken. Door het meteen zo megalomaan groots aan te pakken, 50 scholen met 30.000 leerlingen in een scholengemeenschap, creëert men een complexe organisatie die op zich al moeilijk bestuurbaar is en alle ruimte biedt aan creatieve zakkenvullers. Ik vrees dat Amarantis geen geïsoleerd geval is. Het bestuur van Amarantis droeg niets bij aan het onderwijs zelf en is dus volkomen overbodig gebleken.
Hoe raken we de overbodige en verkwistende bestuurslaag in het onderwijs kwijt?
Met een harde sanering. De overheid moet de betalingen aan schoolbesturen staken. De leraren komen op de loonlijst bij het ministerie van onderwijs, de schoolgebouwen worden door de rijksgebouwendienst beheerd en leermiddelen kunnen via het Rijks Inkoop Bureau worden aangeschaft. De overheid moet ook het belegd vermogen van de onderwijsinstellingen confiskeren (dat vermogen loopt in de miljarden), dat geld kan gebruikt worden voor een sobere ontslagregeling voor de bestuurders en hun medewerkers. We moeten het onderwijs weer teruggeven aan de onderwijsgevenden. De organisatie van een school moet platter worden, 1 directeur bijgestaan door een concierge en een administratieve kracht. De school mag niet groter zijn dan het geheugen van de concierge kan bevatten (met dank aan minister Plasterk).
Subscribe to:
Posts (Atom)